Share this post
FaceBook  Twitter  Mixx.mn     

Nu we steeds vaker als christenen gestimuleerd worden om de maatschappij te beïnvloeden op de plek waar we werken, komt af en toe de vraag op of je ook nog een zendeling kan zijn in de maatschappij die geen baan of bedrijf uitoefent. tentmaking

Moeten zendelingen net als Paulus zelf bij het brengen van het Evangelie voor hun inkomsten zorgen, met andere woorden: tentenmaken?

Naast allerlei meningen en tips van mensen is er ook nog zoiets als bijbels onderwijs.
Er waren drie perioden waarin Paulus als tentenmaker actief was: In Tessalonica, in Korinthe en in Efeze.

In Tessalonica:

1Thess 2:8 Zo waren wij, in onze grote genegenheid voor u, bereid u niet alleen het evangelie Gods, maar ook ons eigen leven mede te delen, daarom, dat gij ons lief geworden waart.
9 Want gij herinnert u, broeders, onze moeite en inspanning. Terwijl wij nacht en dag werkten, om niemand uwer lastig te vallen, hebben wij u het evangelie van God gepredikt.

Van het bovenstaande vers kunnen we concluderen dat Paulus met zijn handen werkte terwijl hij in Tessalonica was.
2Thess 3:7 Gij weet immers zelf, hoe ons voorbeeld behoort gevolgd te worden, daar wij bij u niet van de regel afgeweken zijn, 8 noch gegeven brood bij iemand hebben gegeten; maar met moeite en inspanning werkten wij dag en nacht, om niemand van u lastig te vallen; 9 niet, dat wij er geen bevoegdheid toe hebben, maar om ons u tot een voorbeeld ter navolging te stellen.
10 Want ook toen wij bij u waren, bevalen wij u dit: Wil iemand niet werken, dan zal hij ook niet eten.

We weten niet of Paulus tenten maakte in Tessalonica of niet. Maar we weten dat hij met zijn handen werkte en geen enkele vorm van financiële ondersteuning ontving van de pasbekeerden daar.

Vanwege hevige vervolging en toenemende spanningen bleef Paulus maar zes tot acht weken in Tessalonica. Dit was nauwelijks genoeg tijd om een kerk te planten en discipelen tot volwassenheid te brengen. Waarschijnlijk ook onvoldoende tijd om volwassen relaties tot stand te brengen.

Paulus had ook te maken met verschillende aanklachten die zich in die weken tegen hem gekeerd hadden. Twee daarvan waren dat hij lui en hebzuchtig was. De Thessalonizencen waren zelf niet erg ijverig en vanwege deze omstandigheden werkte Paulus met zijn handen.
Houdt het volgende in gedachten:

Phil 4:15 Gij weet het zelf ook wel, Filippenzen; in het begin van mijn evangelieprediking, toen ik uit Macedonië vertrok, heeft geen enkele gemeente met mij in rekening van uitgave en ontvangst gestaan dan gij alleen. 16 Want ook te Tessalonica hebt gij mij een en andermaal ondersteuning gezonden.

Terwijl Paulus “met zijn handen werkte” in Tessalonica werd hij ondersteund door de kerk in Fillipi.

In Korinthe:

Paulus maakte samen met de Korinthiërs tenten, maar werd ook ondersteund door de kerk in Macedonie:

2Cor 11:9 want wat mij ontbrak, hebben de broeders, die uit Macedonie kwamen, aangevuld en in elk opzicht heb ik mij ervoor gewacht u tot last te zijn, en dit zal ik blijven doen.

Hand 18:1 Daarna verliet hij Athene en kwam te Korinte. 2 En hij vond daar een Jood, genaamd Aquila, van geboorte uit Pontus, die juist uit Italie gekomen was met Priscilla, zijn vrouw, omdat Claudius bevolen had, dat alle Joden Rome zouden verlaten; en hij kwam bij hen. 3 En omdat hij hetzelfde handwerk uitoefende, bleef hij bij hen, en zij werkten samen, want zij waren tentenmakers van hun handwerk. 4 En hij hield elke sabbat besprekingen in de synagoge en trachtte Joden en Grieken te overtuigen.

Merk op dat Paulus niet alleen met zijn handen werkte, maar dat hij ook weekelijks in de synagoge kwam.
Hand 18:11 En hij woonde daar een jaar en zes maanden en leerde onder hen het woord Gods.

Paulus is anderhalf jaar in Korinthe.

1Cor 4:10 Wij zijn dwaas om Christus' wil, maar gij zijt verstandig in Christus; wij zijn zwak, maar gij zijt sterk; gij zijt in aanzien, maar wij zijn niet in ere. 11 Tot op dit ogenblik verduren wij honger, dorst, naaktheid, vuistslagen en een zwervend leven; 12 wij verrichten zware handenarbeid; worden wij gescholden, wij zegenen; worden wij vervolgd, wij verdragen; 13 worden wij gelasterd, wij blijven vriendelijk; wij zijn als het uitvaagsel der wereld geworden, als aller voetveeg, tot op dit ogenblik toe. 14 Dit schrijf ik niet om u beschaamd te maken, maar om u als mijn geliefde kinderen terecht te wijzen.

Wat we nog meer moeten weten over Paulus zijn verblief in Korinthe:

2Cor 11:9 want wat mij ontbrak, hebben de broeders, die uit Macedonie kwamen, aangevuld en in elk opzicht heb ik mij ervoor gewacht u tot last te zijn, en dit zal ik blijven doen.

Hand 18:3 En omdat hij hetzelfde handwerk uitoefende, bleef hij bij hen, en zij werkten samen, want zij waren tentenmakers van hun handwerk. 4 En hij hield elke sabbat besprekingen in de synagoge en trachtte Joden en Grieken te overtuigen. 5 En toen Silas en Timoteus uit Macedonie kwamen, wijdde Paulus zich geheel aan de prediking, waarin hij de Joden betuigde, dat Jezus de Christus is.(NBG)

Het blijkt dat Paulus begon in Korinthe met tenten maken terwijl hij ook weeklijks in de synagoge met de gelovigen sprak, maar toen de financiële ondersteuning uit Macedonie kwam kon Paulus zich fulltime aan de bediening geven.
Hand 18:5 Nadat Silas en Timoteüs uit Macedonië waren aangekomen, richtte Paulus zich volledig op de verkondiging en getuigde ten overstaan van de Joden dat Jezus de messias is.(WV95)

Verschillende vertalingen geven dezelfde gedachte weer: 'wijdde zich geheel' of 'richte zich volledig op'.

Paulius en de Korinthiërs:

Het Wiersbe Bijbel commentaar zegt het volgende over de relatie tussen Paulus en de Korinthiërs met betrekking tot financiële ondersteuning:
Eerst beschaamd Paulus de Korinthiërs voor hun gebrek aan lof (2Cor12:11-3) Ze hadden over hem moeten opscheppen in plaats van hem tot opscheppen uit te dagen. De Korinthiërs gaven hoog op over de zogenaamde “super-apostelen”, mensen die het Judaïsme probeerden terug te brengen en hun genegenheid gewonnen hadden. Deze bestuurden nu hun gemeente.

Was Paulus minder dan deze mensen? In geen geval!… Hij had de kerk niets gekost. Paulus maakt gebruik van ironische taal als hij hun schrijft: “Want waarin zijt gij achtergesteld bij de overige gemeenten, dan alleen hierin, dat ik u niet persoonlijk ben lastig gevallen? Vergeeft mij dit onrecht.”  2Cor 12:13 (NBG)

Het lijkt erop dat hoe meer Paulus hen liefhad, hoe minder zij hém liefhadden. Waarom? De Bijbel leert ons dat zij geen oprechte liefde voor Jezus hadden ( 2Cor 11:3) Paulus was bereid om veel aan hen te besteden om deze kerk te helpen.
Zij die het Judaïsme preekten hadden sluwe methoden gebruikt om de kerk uit te buiten. (zie 2Cor 4:2) maar Paulus was open naar hun en zonder bedrog. Het enige “truukje” dat Paulus met ze had uitgehaald, was dat hij geen financiële ondersteuning aan nam. Daardoor ontwapende hij ze zodat ze hem nooit konden beschuldigen alleen maar op geld uit te zijn. Niemand van de broeders van Paulus die naar hen gezonden werden heeft hen uitgebuit of enig voordeel van hen kunnen trekken.

2Cor 12:13 U bent in vergelijking met de andere gemeenten niets tekortgekomen, op één ding na: ik heb u niets gekost. Vergeef me deze onrechtvaardigheid. (NBV)

Paulus maakte tenten in Efeze:

Hand 20:31 Waakt dan en herinnert u, dat ik drie jaren lang nacht en dag niet heb opgehouden ieder afzonderlijk onder tranen terecht te wijzen. 32 En nu, ik draag u op aan de Here en het woord zijner genade, aan Hem, die bij machte is te bouwen en het erfdeel te geven onder alle geheiligden. 33 Ik heb niemands zilver of goud of kleding begeerd; 34 zelf weet gij, dat deze handen in mijn behoeften en in die van hen, die bij mij waren, hebben voorzien.

Is het mogelijk dat er veel werklozen waren, waardoor Paulus koos om geen ondersteuning te ontvangen omdat dat verkeerd kon worden opgevat?

Is het mogelijk dat er omstandigheden waren die niet in de Bijbel werden vastgelegd?

 

Van de ruim 30 jaar dat Paulus in de bediening stond heeft hij ongeveer 4,5 jaar tenten gemaakt, en werd nog door kerken ondersteund terwijl hij dit deed!

 

Eén ding weet ik zeker: Paulus was geen tegenstander van het ontvangen van financiële ondersteuning. Ook brengt hij het tentenmaken niet onder de aandacht als het gekozen model om in zijn levensonderhoud te voorzien. Paulus maakt duidelijk dat een werker de ondersteuning waard is. Ik denk dat we wel kunnen zeggen dat Paulus tenten maakte in Efeze vanwege dezelfde reden als hiervoor: hij wilde het beste voor de mensen tot wie hij bediende.

Conclusie:
De schrift vereist niet dat de werker zijn eigen bediening bekostigd. De priesters deden dit niet, Jezus deed dit niet en voor het overgrote deel van de bediening van Paulus betaalde hij dit niet uit eigen beurs. Diverse bijbelse principes ontsporen als we onszelf de verplichting opleggen om zelfvoorziendende 'tentenmakers' te worden. Hoe meer we buiten onze roeping werken, hoe minder we binnengaan in de afhankeljke relaties van geven en ontvangen.
Wanneer we buiten onze roeping aan het werk gaan, ontzeggen we onze vrienden en familie-leden de mogeljkheid om partner te worden met ons in onze bediening. Veel zaken in ons eigen hart kunnen aan het licht komen en genezen als we uitstappen in relaties van wederzijdse afhankelijkheid.

Voor sommige mensen zal het tentenmaken een gelegenheid zijn om te kunnen bedienen in erg gesloten landen. Deze mensen gebruiken hun werkplek als een missie-basis. In dat geval zou ik zeggen: “Ja en amen!”

Veel van wat ik heb gehoord over tentenmaken is niet geworteld in bijbelse principes, maar is geworteld in tradites, meningen, onwetendheid of enkele sterke bolwerken met betrekking tot geld.

Ik geloof zeker dat er uitzonderingen zijn, soms zijn er hele uitzonderlijke situaties, maar veel mensen maken tenten vanwege de verkeerde redenen.

Veel christelijke werkers denken dat tentenmaken de enige optie is, als jij dat bent dan vraag ik je om God echt te gaan zoeken hiervoor.

 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen